Pre 138 godina završeni su radovi na izgradnji zamka Belimarković. Prema projektu bečkog arhitekte Vintera sagrađen je između 1882. i 1889. dvorac za generala Jovana Belimarkovića, ministra srpskog kralja Milana Obrenovića i namesnika maloletnog kralja Aleksandra Obrenovića. Ovaj letnjikovac podignut je iznad granice ondašnjeg banjskog reona, na padini iznad izvora Tople vode. Raskošno zdanje Belimarkovića izvedeno je u duhu romantičarskog istorizma, sa renesansnim elementima po uzoru na vile severne Italije. Za gradnju je korišćen beli mermer iz Belimarkovićevog majdana pod planinom Goč. Zub vremena učinio je svoje na ovom najznačajnijem zdanju u Vrnjačkoj Banji. Stepenište je vremenom oronulo, a rukohvati postali nebezbedni. U saradnji sa Ministarstvom kulture usledila je rekonstrukcija. Radovi su privedeni kraju, pa je danas predsednik opštine obišao Zamak kulture .
Najpre ovaj objekat je bio generalov letnjkovac. Nakon majskog prevrata 1903. general Belimarković se povlači u Vrnjačku Banju ukojoj živi do smrti 1906. godine. Radovi na rekonstrukciji i restauraciji zdanja koje je ostavilo neizbrisiv trag i koje je pokrenulo mnoge viđenije Srbe da letnjikoce podižu u tadašnjim Vrnjcima, se nastavljaju saniranjem krova i uređenjem gornjeg dela stepeništa i rukohvata.
Do sedamdesetih godina prošlog veka u ovom zdanju su živeli naslednici generala Jovana Belimarkovića. Dvorac je proglašen kulturnim dobrom od velike vrednosti, kojim danas upravlja ustanova Kulturni centar. Oni će u narednom periodu u saradnji sa “Banjskim zelenilom”, a po nacrtu pejzažnih arhitekata i stručnjaka Zavoda za zaštitu spomenka kulure, uraditi parterno uređenje, što podrazumeva formiranje cvetne rondele u središnjem delu dvorišta i sadnju ruža stablašica, koje su nekada krasile dvorište Zamka Belimarković.
