Vrnjački park, sinonim Vrnjačke Banje, zauzima površinu od 23 hektara, i jedan je od retkih parkova u Srbiji, u kojem rastu zaštićene biljne vrste, drveće i rastinje, među kojima je i Crni bor star preko 300 godina. No ono što ga čini posebnim, a možda i jedinstvenim u ovom delu Evrope su skulpture najpoznatijih Jugslovenskih i svetskih vajara smeštene u slobodnom prostoru. O njima se stara Kulturni centar Vrnjačke Banje koji je , zahvaljujući dobroj saradnji sa resornim ministarstvom 2018. godine restaurirao sve skulpture, a danas i sve skulpture mogu da se pogledaju i da se obuđu virtualno, zahvaljujući projektu digitalizacije skulpturnog fonda.
U okviru manifestacije Vrnjačka jesen 1965. i 66. godine održan je simpozijum Skulptura u slobodnom prostoru. Od tada, vrnjački park počela su da oplemenjavaju savremena vajarska ostvarenja jugoslovenskih I stranih autora kao što su: "Kamene suze” i "Kentaur" Ernesta Neizvestnog, "Majka sa umrlim detetom" Matije Vukovićs, "Zatvoreni oblik" Olge Jončić, "Ženski torzo", "Vertikalni tokovi", , "Čovek tvrđava" Momčila Krgovića, "Muški torzo Ante Grizetića, "Leptir" i "Sirena" Aline Sapasnjikove
U godini jubileja, 60 godina od Vrnjačke jeseni, onako kako I zaslužuju umetnička dela koja se nalaze u vrnjačkom parku biće na moderan način predstavljena i dostupna javnosti. Realizacija ovog projekta nameće i pitanje da li će Turistička organizacija iskoristiti ovaj potencijal u promociju Vrnjačke Banje ne samo kao turističkog već i mesta sa bogatom kulturnom baštinom.
Na sajtu Kulturnog centra u gornjem levom uglu čeka vas ikona digitalni skulpurni fond mesto gde počinje vaše putovanje vrnjačkim parkom na potpuno nov način.
